De afgelopen paar weken zijn de kolommen op de begane grond gestort. Als bekisting zijn er houten planken aangekomen en getimmerd tot demontabele U-vormen met deksel. Aan de binnenkant bevindt zich een stalen plaat om makkelijk ontkist te kunnen worden.
Het storten leverde wel enige problemen op omdat de wapeningsbeugels op een kleine afstand van elkaar zitten, de betonverhouding relatief veel grind bevat, de betonmixer niet werkte en er geen werkende trilnaalden waren. Na het ontkisten bleken dan ook gaten in het beton te zitten die zijn opgelapt met mortel. Vanaf dat moment is er een nieuwe trilnaald aangeschaft met eigen generator zodat de betonkwaliteit beter wordt.
De voortgang van de bouw zullen we bijhouden aan de hand van informatie van contactpersonen in Nepal. Aarzel ook niet om ons te benaderen, email adressen zijn te vinden aan de rechter kant van het scherm bij 'Over ons'.
dinsdag 6 april 2010
zondag 14 maart 2010
Vanwege elektriciteitsuitval van inmiddels 12 uur per etmaal kon ik gisteren geen bericht plaatsen, vandaar pas nu. Het is trouwens echt lente met bomen die weer frisgroen worden en rodondendrons die bloeien in de bergen.
Toilet bijna af
Op de deuren en een likje verf na is het toiletgebouwtje af. De vloer is heel mooi afgewerkt met een laagje punning (cement papje). Ook is er water en licht aangelegd. Het is nu lekker koel om er te zitten!
Aannemersproblemen
In Nepal neemt de opdrachtgever meestal aparte gravers, dragers, beton storters, metselaars, etc aan om een huis te bouwen. Dat de technische school in dit geval door een aannamer wordt gebouwd is nog steeds bijzonder. De aannemer zorgt zelf voor het materieel en huurt verschillende onderaannemers in. Hierdoor hoeven wij ons hier geen zorgen over te maken. Voor zover de theorie. Omdat de bouw niet snel genoeg ging heeft de aannemer eind januari een tweede onderaanemer aan het werk gezet om op twee plaatsen tegelijkertijd aan het werk te kunnen zijn. De kwaliteit van het afgeleverde werk moest bij de beste man echter continu gecontroleerd worden. En dan nog bleef bleef de kwaliteit achter bij de eerste onderaannemer die ervaring had in weg- en brugbouw. Het goede nieuws is dat de tweede onderaanemer nu de laan uit is gestuurd. Concrete reden was dat de funderingsbalk niet mooi genoeg gestort is. Ook het baksteen metselwerk dat de trap zal moeten dragen kon met de hand weer uit elkaar worden gehaald. Op het materiaal van de aannemer kunnen we ook niet echt rekenen. Zoals in februari al een probleem met bekisting ontstond zitten we nu ook weer een week op bekisting voor de kolommen te wachten.
Wat is er verder bereikt
Verdere vooruitgang zijn trapjes om op de veranda te kunnen komen en een ongewapende betonvloer. In Nepal is het gebruikelijk om met de betonvloer te wachten totdat het dak klaar is. Nu heeft de aannemer als reden gegeven om hiermee te beginnen dat de stutten voor de verdiepingsvloer hiermee een stevigere ondergrond hebben. Voor het storten van het tweede deel van de funderingsbalk is de betonmixer verplaatst zodat deze dichterbij kwam te staan. Net als bij het met de hand mixen van beton wordt dan een plaat onderaan de mixer gelegd om een vooraadje op te kunnen bouwen zodat dragers altijd beton kunnen halen. De aannemer wou echter weer nieuwe bakstenen gebruiken voor deze plaat. Dit hebben we voorkomen door de bakstenen van de oude plaat her te gebruiken.
Toilet bijna af
Op de deuren en een likje verf na is het toiletgebouwtje af. De vloer is heel mooi afgewerkt met een laagje punning (cement papje). Ook is er water en licht aangelegd. Het is nu lekker koel om er te zitten!
Aannemersproblemen
In Nepal neemt de opdrachtgever meestal aparte gravers, dragers, beton storters, metselaars, etc aan om een huis te bouwen. Dat de technische school in dit geval door een aannamer wordt gebouwd is nog steeds bijzonder. De aannemer zorgt zelf voor het materieel en huurt verschillende onderaannemers in. Hierdoor hoeven wij ons hier geen zorgen over te maken. Voor zover de theorie. Omdat de bouw niet snel genoeg ging heeft de aannemer eind januari een tweede onderaanemer aan het werk gezet om op twee plaatsen tegelijkertijd aan het werk te kunnen zijn. De kwaliteit van het afgeleverde werk moest bij de beste man echter continu gecontroleerd worden. En dan nog bleef bleef de kwaliteit achter bij de eerste onderaannemer die ervaring had in weg- en brugbouw. Het goede nieuws is dat de tweede onderaanemer nu de laan uit is gestuurd. Concrete reden was dat de funderingsbalk niet mooi genoeg gestort is. Ook het baksteen metselwerk dat de trap zal moeten dragen kon met de hand weer uit elkaar worden gehaald. Op het materiaal van de aannemer kunnen we ook niet echt rekenen. Zoals in februari al een probleem met bekisting ontstond zitten we nu ook weer een week op bekisting voor de kolommen te wachten.
Wat is er verder bereikt
Verdere vooruitgang zijn trapjes om op de veranda te kunnen komen en een ongewapende betonvloer. In Nepal is het gebruikelijk om met de betonvloer te wachten totdat het dak klaar is. Nu heeft de aannemer als reden gegeven om hiermee te beginnen dat de stutten voor de verdiepingsvloer hiermee een stevigere ondergrond hebben. Voor het storten van het tweede deel van de funderingsbalk is de betonmixer verplaatst zodat deze dichterbij kwam te staan. Net als bij het met de hand mixen van beton wordt dan een plaat onderaan de mixer gelegd om een vooraadje op te kunnen bouwen zodat dragers altijd beton kunnen halen. De aannemer wou echter weer nieuwe bakstenen gebruiken voor deze plaat. Dit hebben we voorkomen door de bakstenen van de oude plaat her te gebruiken.
vrijdag 5 maart 2010
Einde stage, project gaat door
Afgelopen dinsdag ben ik weer terug gekomen in Nederland. Zelfs met de tussenstap in Kathmandu is het echt weer wennen aan alle luxe die we hier hebben: altijd licht, een perfecte snelweg om over naar huis te rijden, veel en warm water uit de kraan en natuurlijk mijn eigen bed in mijn eigen kamer. Inmiddels ben ik door de enorme berg emails en andere post heen en kan ik bepalen wat ik nu in Nederland ga doen.
Hoewel de stage nu toch echt afgelopen is, gaat het project gewoon door. Dankzij Sanne, die nog een tijdje in Nepal blijft, zal de overdracht vloeiender verlopen. Onze tolk en vriend Ajay zal de leiding op zich nemen. In de afgelopen 2,5 maand dat er aan het project gewerkt is heeft hij geleerd onze tekeningen te lezen en begrijpt hij de basisbeginselen van de bouw. Omdat hij toch nog op een examenuitslag moest wachten (dat duurt een paar maanden) heeft hij genoeg tijd om namens de commissie toezicht op de bouw te houden.
Hoewel de stage nu toch echt afgelopen is, gaat het project gewoon door. Dankzij Sanne, die nog een tijdje in Nepal blijft, zal de overdracht vloeiender verlopen. Onze tolk en vriend Ajay zal de leiding op zich nemen. In de afgelopen 2,5 maand dat er aan het project gewerkt is heeft hij geleerd onze tekeningen te lezen en begrijpt hij de basisbeginselen van de bouw. Omdat hij toch nog op een examenuitslag moest wachten (dat duurt een paar maanden) heeft hij genoeg tijd om namens de commissie toezicht op de bouw te houden.
vrijdag 26 februari 2010
De funderingsbalk
Vlak voor het vertrek van Frank, nu een maand geleden werd duidelijk dat hij nog net de stort van de funderingsbalk van het eerste gebouw zou meemaken. Nou, een week terug is het dan toch nog begonnen.
Waarom iets dat in vier dagen kan, in vier weken doen? Omdat het kan. Grootste reden van vertraging was de bekisting. Deze kon maar niet gezaagd worden in de zagerij, hierdoor keken we op de bouwplaats eindeloos tegen de klaarliggende wapening aan. Toen de bekisting eenmaal gezaagd was (er waren planken gemaakt), bleek dat er niet genoeg planken waren om het hele gebouw in een keer te bekisten. Dat was wel de bedoeling, want voor kwaliteit hadden we een betonmixer geregeld, die alleen die dag zou komen.
Inmiddels al bijna twee weken verder, duurde het nog eens 4 dagen voor de resterende planken en resthout werden geleverd. Nu kon de bekisting gemaakt worden. Al snel bleek dat er echter niet genoeg planken waren om overal de kolomverbindingen af te dichten. Ook was er niet genoeg resthout voor het stutten van de kist. Tien dagen geleden is alles (behalve die kolomverbindingen) bekist. Het plan is nu om één dag na de stort een deel van de bekisting te verwijderen en die voor de verbindingen te gebruiken. De vrijkomende stutten kunnen dan ook voor de bekisting aldaar gebruikt worden.
Tien dagen geleden zou dus de stort plaatsvinden, maar er kon door de aannemer geen mixer en extra personeel geregeld worden (dat lukt meestal niet een dag van te voren om half zes 's avonds). De werkers zijn toen maar alvast de kolomwapening gaan vlechten, vandaar de lange wapening die overal de lucht in steekt. Drie dagen later zou dus om 8.00 uur de stort beginnen, het werd uiteindelijk half elf (met de hand gemengd) en vanaf half één met de mixer.
Inzegening en andere rituelen
In Nepal is het gebruikelijk om bij allerlei feesten dieren te offeren, zolang het Hindus zijn die feest vieren. Aangezien in de regio waar wij werken vooral Hindus zitten, zou de eerste stort geluk brengen door het offeren van een haan. Kop eraf, bloed in het beton laten vloeien en de bekisting vol gooien.
Echter, ongeveer de helft van onze werknemers en het aanwezige commité-lid zijn geen Hindu, Boeddhist. En Boeddhisten, die houden niet van bloedvergieten, dus het offeren van de haan ging niet door. In plaats van het offeren van de haan moest nu iedereen met een blad een beetje water over het vers gestorte beton sprenkelen. Daarnaast uiteraard wierrook, rood gekleurde rijst en wat bloemetjes op de rand van de bekisting en kreeg iedereen weer een tika (zo'n rode feest-stip). Daarnaast brachten diverse mensen een offer door wat muntgeld of klein papiergeld in het beton te storten. Het gebouw is al met al ongeveer 20 Rupees meer waard geworden.
Wat er vervolgens met de haan is gebeurd? Die is door de kookvrouw waar we altijd de ochtend Dal Baath krijgen, geslacht. Met de thee hadden we dus niet de gebruikelijke snack, maar gebraden stukken haan en gepofte (dat is de feestvariant) rijst.
Waarom iets dat in vier dagen kan, in vier weken doen? Omdat het kan. Grootste reden van vertraging was de bekisting. Deze kon maar niet gezaagd worden in de zagerij, hierdoor keken we op de bouwplaats eindeloos tegen de klaarliggende wapening aan. Toen de bekisting eenmaal gezaagd was (er waren planken gemaakt), bleek dat er niet genoeg planken waren om het hele gebouw in een keer te bekisten. Dat was wel de bedoeling, want voor kwaliteit hadden we een betonmixer geregeld, die alleen die dag zou komen.
Inmiddels al bijna twee weken verder, duurde het nog eens 4 dagen voor de resterende planken en resthout werden geleverd. Nu kon de bekisting gemaakt worden. Al snel bleek dat er echter niet genoeg planken waren om overal de kolomverbindingen af te dichten. Ook was er niet genoeg resthout voor het stutten van de kist. Tien dagen geleden is alles (behalve die kolomverbindingen) bekist. Het plan is nu om één dag na de stort een deel van de bekisting te verwijderen en die voor de verbindingen te gebruiken. De vrijkomende stutten kunnen dan ook voor de bekisting aldaar gebruikt worden.
Tien dagen geleden zou dus de stort plaatsvinden, maar er kon door de aannemer geen mixer en extra personeel geregeld worden (dat lukt meestal niet een dag van te voren om half zes 's avonds). De werkers zijn toen maar alvast de kolomwapening gaan vlechten, vandaar de lange wapening die overal de lucht in steekt. Drie dagen later zou dus om 8.00 uur de stort beginnen, het werd uiteindelijk half elf (met de hand gemengd) en vanaf half één met de mixer.
Inzegening en andere rituelen
In Nepal is het gebruikelijk om bij allerlei feesten dieren te offeren, zolang het Hindus zijn die feest vieren. Aangezien in de regio waar wij werken vooral Hindus zitten, zou de eerste stort geluk brengen door het offeren van een haan. Kop eraf, bloed in het beton laten vloeien en de bekisting vol gooien.
Echter, ongeveer de helft van onze werknemers en het aanwezige commité-lid zijn geen Hindu, Boeddhist. En Boeddhisten, die houden niet van bloedvergieten, dus het offeren van de haan ging niet door. In plaats van het offeren van de haan moest nu iedereen met een blad een beetje water over het vers gestorte beton sprenkelen. Daarnaast uiteraard wierrook, rood gekleurde rijst en wat bloemetjes op de rand van de bekisting en kreeg iedereen weer een tika (zo'n rode feest-stip). Daarnaast brachten diverse mensen een offer door wat muntgeld of klein papiergeld in het beton te storten. Het gebouw is al met al ongeveer 20 Rupees meer waard geworden.
Wat er vervolgens met de haan is gebeurd? Die is door de kookvrouw waar we altijd de ochtend Dal Baath krijgen, geslacht. Met de thee hadden we dus niet de gebruikelijke snack, maar gebraden stukken haan en gepofte (dat is de feestvariant) rijst.
maandag 1 februari 2010
Afscheid Frank
Donderdag ging het vliegtuig van Frank naar zijn volgende project in Vietnam. Er was echter een staking afgegeven door de maoisten voor onbepaalde tijd vanaf de zondag ervoor waarbij er geen gemotoriseerd verkeer mogelijk is in heel Nepal. Dus Frank was van plan de zaterdag er voor al te vertrekken naar Kathmandu. Net op tijd hoorden we dat de staking was afgelast en hoefde hij dus woensdag pas te vertrekken. Groepfotos met alle kinderen van de Kumarischool volgen in het fotogedeelte rechts.
Vrijdag zijn Timo en Jesse voor een paar dagen naar Pokhara gegaan om er even tussenuit te zijn en visas te verlengen. Ze zijn een trektoch gaan maken naar Dampus. De terugtocht was behoordlijk zwaar maar voeldoenend. Ook een paraglide staat op het programma met het onvergetelijke panorama van de Annapurna.
De bouw heeft alweer ongeveer een week vertraging omdat de bekisting van de funderingsbalk nog niet is geleverd. Volgens de aannemer heeft hij het hout bij de zagerij liggen maar vanwege alle stroomstoringen is het nog niet gezaagd. Dit is jammer omdat er verder niet zoveel meer te doen is. Maar we gaan proberen om het storten van de verdiepingsvloeren nog mee te maken.
Wist je dat…
- kolommen hier “pillars” genoemd worden in plaats van “columns”?
- Studentenkwartiertjes ruim overschreden worden? Wij zijn ’s ochtends ook bijna altijd een kwartier te laat zodat de bouwvakkers al aan het werk zijn. Het bezoek van de aannemer aan de bouwplaats vond maar liefst vijf uur later plaats. Te laat komen is vanzelfsprekend en ook wel “Nepali time” genoemd.
- We er niet uitkwamen hoe zo’n “fan”aan het plafond nou heet? Waarschijnlijk is het toch gewoon ventilator.
- ’s ochtends vaak vuurtjes op straat branden? We zijn er nog niet uit of dit is om boze geesten te verdrijven of om het plastic rommel op t eruimen.
- We Nepalese namen hebben gekregen? Timo heet Souris, Jesse heet Norwin, Frank heet Amrith en Sanne heet Noris. Hier wordt Dai aan toegevoegd wat broeder betekend.
- We de dokters die vaak samen met ons middagpauze houden ook Nederlandse namen hebben gegeven? Ze heten nu Wim en Marieke.
- Douchen hier vaak met een emmer koud water gebeurd en de billen met de linkerhand worden afgeveegd? Wij hebben wel de luxe van warm water en toiletpapier.
- Er verzorgd er uitzien hier erg op prijs wordt gesteld? Ondanks al het stof draagt men nette en gewassen kleding.
- Het hier in december niet heeft geregend? Enkel de mist zorgt er ’s ochtends voor dat er douw ontstaat. Het was altijd gebruikelijk dat er aan het begin en eind van de winter (december-januari) een regenperiode plaatsvind. Wij hebben in januari maar twee keer een kleine regenbui meegemaakt.
- Honden vaak geen eigen baasje hebben? Als eentje het ’s nachts in z’n bol krijgt om de buurt wakker te maken moet je hem dus zelf met een stok wegjagen. We hebben trouwens nog maar één kat gezien.
- Sanne dingen laat vallen zoals een tas vol bier en een glas?
- Je bij het aanrijden van een kip een boete krijgt van 5 euro, bij een eend van 10 euro en bij een koe een gevangenisstraf en rijontzegging?
- Veel huishoudens een eigen varken, koe en geit hebben die elk jaar bij een feestdag wordt geslacht?
- Timo voor ongeveer alles 20 eurocent moet betalen van een tros bananen tot een tas noedels?
- Jesse overal tegenaan klimt zoals de onderkant van de trap naar het gastenverblijf? De ultieme uitdaging om van beneden naar de veranda naar het dak te klimmen is inmiddels geslaagd.
- Frank de snelste op de mountainbike is? Hij is in 13 minuten naar de bouwplaats gereden in plaats van de gebruikelijke 20 minuten.
- Beton als meest duurzame bouwmateriaal gezien wordt? De voorzitter van de Kumarischool zei “concrete is forever”. Wij hebben hier ook voor gekozen omdat er verdiepingen bovenop gezet kunnen worden en bepaalde ruimtes stofdicht moeten zijn.
- Het gerucht hier in het dorp Kawasoti gaat dat Kawasoti na Kathmandu de belangrijkste stad van Nepal zal worden? Dit heeft te maken dat het precies in het midden van Nepal ligt. Hierdoor is de grondprijs van onze school al verdubbeld ten opzichte van het aankoopbedrag.
- De stroom nu eind januari 11 uur per dag uitvalt? In de zomer kan dit wel 20 uur worden.
- De nationale groente van Nepal Gundruk heet? De eerste keer dat we dit kregen deed het denken aan zeewier maar kan ook pittig gekruid zijn of als soep dienen als vervanger van de dal bij dal bhaat.
- Jesse voor de berekening van de hoeveelheid wapeningsstaal die besteld moest worden een factor 10 te hoog zat? Achteraf bleek dat geen probleem omdat al dit staal toch wel gebruikt wordt voor de rest van het gebouw.
Vrijdag zijn Timo en Jesse voor een paar dagen naar Pokhara gegaan om er even tussenuit te zijn en visas te verlengen. Ze zijn een trektoch gaan maken naar Dampus. De terugtocht was behoordlijk zwaar maar voeldoenend. Ook een paraglide staat op het programma met het onvergetelijke panorama van de Annapurna.
De bouw heeft alweer ongeveer een week vertraging omdat de bekisting van de funderingsbalk nog niet is geleverd. Volgens de aannemer heeft hij het hout bij de zagerij liggen maar vanwege alle stroomstoringen is het nog niet gezaagd. Dit is jammer omdat er verder niet zoveel meer te doen is. Maar we gaan proberen om het storten van de verdiepingsvloeren nog mee te maken.
Wist je dat…
- kolommen hier “pillars” genoemd worden in plaats van “columns”?
- Studentenkwartiertjes ruim overschreden worden? Wij zijn ’s ochtends ook bijna altijd een kwartier te laat zodat de bouwvakkers al aan het werk zijn. Het bezoek van de aannemer aan de bouwplaats vond maar liefst vijf uur later plaats. Te laat komen is vanzelfsprekend en ook wel “Nepali time” genoemd.
- We er niet uitkwamen hoe zo’n “fan”aan het plafond nou heet? Waarschijnlijk is het toch gewoon ventilator.
- ’s ochtends vaak vuurtjes op straat branden? We zijn er nog niet uit of dit is om boze geesten te verdrijven of om het plastic rommel op t eruimen.
- We Nepalese namen hebben gekregen? Timo heet Souris, Jesse heet Norwin, Frank heet Amrith en Sanne heet Noris. Hier wordt Dai aan toegevoegd wat broeder betekend.
- We de dokters die vaak samen met ons middagpauze houden ook Nederlandse namen hebben gegeven? Ze heten nu Wim en Marieke.
- Douchen hier vaak met een emmer koud water gebeurd en de billen met de linkerhand worden afgeveegd? Wij hebben wel de luxe van warm water en toiletpapier.
- Er verzorgd er uitzien hier erg op prijs wordt gesteld? Ondanks al het stof draagt men nette en gewassen kleding.
- Het hier in december niet heeft geregend? Enkel de mist zorgt er ’s ochtends voor dat er douw ontstaat. Het was altijd gebruikelijk dat er aan het begin en eind van de winter (december-januari) een regenperiode plaatsvind. Wij hebben in januari maar twee keer een kleine regenbui meegemaakt.
- Honden vaak geen eigen baasje hebben? Als eentje het ’s nachts in z’n bol krijgt om de buurt wakker te maken moet je hem dus zelf met een stok wegjagen. We hebben trouwens nog maar één kat gezien.
- Sanne dingen laat vallen zoals een tas vol bier en een glas?
- Je bij het aanrijden van een kip een boete krijgt van 5 euro, bij een eend van 10 euro en bij een koe een gevangenisstraf en rijontzegging?
- Veel huishoudens een eigen varken, koe en geit hebben die elk jaar bij een feestdag wordt geslacht?
- Timo voor ongeveer alles 20 eurocent moet betalen van een tros bananen tot een tas noedels?
- Jesse overal tegenaan klimt zoals de onderkant van de trap naar het gastenverblijf? De ultieme uitdaging om van beneden naar de veranda naar het dak te klimmen is inmiddels geslaagd.
- Frank de snelste op de mountainbike is? Hij is in 13 minuten naar de bouwplaats gereden in plaats van de gebruikelijke 20 minuten.
- Beton als meest duurzame bouwmateriaal gezien wordt? De voorzitter van de Kumarischool zei “concrete is forever”. Wij hebben hier ook voor gekozen omdat er verdiepingen bovenop gezet kunnen worden en bepaalde ruimtes stofdicht moeten zijn.
- Het gerucht hier in het dorp Kawasoti gaat dat Kawasoti na Kathmandu de belangrijkste stad van Nepal zal worden? Dit heeft te maken dat het precies in het midden van Nepal ligt. Hierdoor is de grondprijs van onze school al verdubbeld ten opzichte van het aankoopbedrag.
- De stroom nu eind januari 11 uur per dag uitvalt? In de zomer kan dit wel 20 uur worden.
- De nationale groente van Nepal Gundruk heet? De eerste keer dat we dit kregen deed het denken aan zeewier maar kan ook pittig gekruid zijn of als soep dienen als vervanger van de dal bij dal bhaat.
- Jesse voor de berekening van de hoeveelheid wapeningsstaal die besteld moest worden een factor 10 te hoog zat? Achteraf bleek dat geen probleem omdat al dit staal toch wel gebruikt wordt voor de rest van het gebouw.
dinsdag 19 januari 2010
Uitstapje Chitwan
De afgelopen vier dagen was er een nationale feestdag omdat het de eerste dag van de maand Magh was. Onze bouwvakkers zijn voor drie dagen naar hun familie vertrokken en zonder aankondiging er nog twee dagen lang weekend aan vastgeplakt. Het is nu nog duidelijker dat we de bouw niet zelf af gaan krijgen maar we doen ons best om nog bij het storten van de vloeren zullen zijn en misschien nog wat metselwerk mee te maken.
Het voordeel van deze vakantie was dat we er zelf ook even tussenuit konden richting nationaal park Chitwan. De eerste dag zouden we 's ochtends vertrekken maar na een half uur bleek er staking te zijn zodat de weg de hele dag gesloten was. 's Avonds konden we alsnog vertrekken om in Chitwan te overnachten. Zoals te zien bij de foto's zijn we met een kano de rivier afgevaren. Het was nog best wel mistig met badende mensen en vissende vogels langs de oever. We speurden de rivier af voor een teken van een krokodil maar die komen enkel tevoorschijn om te zonnebaden. De terugweg ging lopend door de jungle en olifantengras waarbij de gidsen sporen zochten en luisterden naar geluiden. Al snel kwam er een grazende neushoorn op ons pad. Hij stond met zijn kont naar ons toe gekeerd. Toen hij zich omdraaide was het snel wegrennen geblazen voor die ons zou zien. Een ander hoogtepunt was een glimp van een lippenbeer die je zo vanaf een paar meter in de ogen kijkt. De gidsen gebaarden om allemaal samen te gaan staan met stok in de hand om zich te verweren. Een moment later was de beer onder de indruk van het monster wat we samen vormden en droop af tussen de struiken. Die avond gingen we met de jeep naar een uitkijktoren op een open plek in het bos. Hier kunnen gewoon neushoorns en tijgers langs lopen wat een toiletbezoek wel heel spannend maakt. Ook een olifantenritje mocht natuurlijk niet ontbreken waarbij de herten zich niets van je aantrekken als je niet te veel lawaai maakt. Het is natuurlijk op en top toeristisch met vijf olifanten met toeristen die om een neushoorn heen komen staan kijken. Toevallige voorbijgangers waren veilig in een boom geklommen en de neushoorn werd terug het bos in gestuurd door de olifantbestuurders. 's Avonds hebben we schandalig gebunkerd met bier en cocktails om het op de Kumarischool weer een tijdje uit te houden.
Hier een plaatje van de voorkant van ons gebouw.
In de balustrades en schuine dakjes is het de bedoeling om bamboe te verwerken. Dit wordt hier beschouwd als inferieur onkruid. Door een goede detaillering uit te voeren zal de veiligheid niet in gevaar komen en hopen we dat het als voorbeeld zal dienen dat bamboe een prima materiaal is.
maandag 11 januari 2010
Nieuwe mijlpaal
Vandaag hebben we een nieuwe mijlpaal bereikt met de bouw: de eerste stort gewapend beton! Het beton werd, zoals gebruikelijk, met de hand en op het oog gemengd. Met name de hoeveelheid water wordt heel losjes ingeschat. Het zand, cement en grind worden in (oude) cementzakken aangevoerd, telkens rond de 50 kg per persoon! Vervolgens wordt de batch van ongeveer 1 kuub met betonschaaltjes naar de bekisting gebracht, waar het met een oud stuk bamboe wordt verdicht.
Al met al geen omstandigheden die een Nederlandse betonkwaliteit kunnen garanderen. Daarom zijn we erg blij met al onze veiligheidsmarges in ons ontwerp. Voor latere storten gaan we toch proberen een betonmolen en trilnaalden te regelen.
In Nepal is het ondertussen ook winter geworden, al is het niet zo extreem als thuis. We hebben hier net een heuse koudegolf overleefd met de laagste temperatuur in 12 jaar: 3,9 graden C. Verder is het weer koeltjes, graadje of 15, en bijna altijd mistig. Soms hebben we een goede winterdag met zon, dan wordt het zo 25 graden!
De afgelopen dagen hebben we naast oud en nieuw nog een feestje moeten improviseren: Jesse's verjaardag. De verjaardag van Jesse hebben we gevierd met... alweer een kampvuur! Dit keer met taart in plaats van doughnuts. Gezellig met z'n allen in de kou rond een kampvuur blijft toch iets aparts. Het kost altijd even wat tijd voordat de Nepalezen een beetje loskomen, maar daarna is het altijd leuk met Nepalese liedjes, dansen en grapjes.
Groeten aan iedereen!
Al met al geen omstandigheden die een Nederlandse betonkwaliteit kunnen garanderen. Daarom zijn we erg blij met al onze veiligheidsmarges in ons ontwerp. Voor latere storten gaan we toch proberen een betonmolen en trilnaalden te regelen.
In Nepal is het ondertussen ook winter geworden, al is het niet zo extreem als thuis. We hebben hier net een heuse koudegolf overleefd met de laagste temperatuur in 12 jaar: 3,9 graden C. Verder is het weer koeltjes, graadje of 15, en bijna altijd mistig. Soms hebben we een goede winterdag met zon, dan wordt het zo 25 graden!
De afgelopen dagen hebben we naast oud en nieuw nog een feestje moeten improviseren: Jesse's verjaardag. De verjaardag van Jesse hebben we gevierd met... alweer een kampvuur! Dit keer met taart in plaats van doughnuts. Gezellig met z'n allen in de kou rond een kampvuur blijft toch iets aparts. Het kost altijd even wat tijd voordat de Nepalezen een beetje loskomen, maar daarna is het altijd leuk met Nepalese liedjes, dansen en grapjes.
Groeten aan iedereen!
Abonneren op:
Reacties (Atom)