Nu we al bijna een weekje op het platteland leven is de tweede cultuurshock al een beetje voorbij. Toen we aankwamen was er een grote ontvangst voor ons op de school waarbij de docenten, personeel en leerlingen aanwezig waren. Er waren heel wat toespraken en veel leuke dansoptredens voor ons. Uiteraard moesten we zelf ook onze danspasjes laten zien! Maar dit kon allemaal niet begonnen worden voordat we een bloemenkrans omkregen, een rode stip met rijst op ons voorhoofd en een kopje thee met brood kregen.
De volgende ochtend gingen we met Trees een stukje rond de Kumari-school wandelen. Hierbij hebben we een aantal al gerealiseerde projecten bekeken en de buurtbewoners ontmoet. Uit de gesprekjes die we af en toe voerden in het half Engels-half Nepalees bleek dat iedereen baat heeft van de projecten. Voor de kinderen zijn er schooltjes, er is een bakkersschool en er is een waterleidingproject in de omgeving waarbij vers water vanuit de bergen wordt verspreid naar de verschillende dorpskraantjes.
Het platteland ziet er erg primitief uit. Leemen hutjes met daken van stro, waarbij de vrouwen de hele dag door aan het werk zijn en de kinderen ons met luide Namasteee’s tegemoet rennen. Hier en daar zie je een man op een fiets langs rijden. Voor de rest is het prachtig weer (voor Nederlandse begrippen), waarbij wij in ons T-shirt fietsen en de Nepalezen met jassen en mutsen rondlopen.
Daarnaast is ook ons eigen leefpatroon drastisch veranderd. Deze week zijn we nog bezig met ontwerpen op de Kumari-school in ons zelf-ingerichte kantoortje tegenover onze slaapkamer in het gastenverblijf. Elke ochtend staat er om 7 uur een bakje thee klaar met twee (in de bakkerij gebakken) broodjes. Dan om 10 uur de eerste warme maaltijd van Dal Bhaat: rijst, linzen en een groenteprutje. Rond een uurtje of 2 kunnen we opnieuw genieten van thee met broodjes of noodles. Dan ten slotte om 6 uur het avondeten: Dal Bhaat. Gelukkig is de groente niet elke dag helemaal hetzelfde.
Morgenmiddag hebben wij een tweede vergadering met het comité. Hier hopen wij ons ontwerp goedgekeurd te zien worden en kunnen wij het weekend het rekenwerk verder afmaken. Normaal gesproken is zaterdag hier een vrije dag en wordt er de rest van de week gewerkt. Gisteren is begonnen met het vrijmaken van de bouwplaats. Er stonden op de verkeerde plek al een hoop bakstenen klaar en moesten verplaatst worden. Dit werk werd na onderhandelingen door de buurman aangenomen. Hij bleek zijn hele familie in te zetten, inclusief vrouwen en kinderen. Als het goed is kan dan maandag de eerste schop de grond in.
Zie ook de foto's.
donderdag 10 december 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Lukt momenteel nog niet om foto's te uploaden.
BeantwoordenVerwijderenInternet verbinding is nog niet naar westerse maatstaven.
hee, lekker gemaakt met een dooie mus!!!
BeantwoordenVerwijderentja, zo gaat dat...
en, een beetje gebreakdanced of zo??? of op zn hollands de klompendans dan toch maar gepresenteerd???
kussies
o
Hallo Frank (en de rest)!
BeantwoordenVerwijderenKlinkt leuk allemaal! Volgens mij gaan we heel veel verhalen horen in HCMC! Maarre, pas je wel een beetje op met kinderarbeid ;)?
Veel plezier en succes daar!
Julia
Hoi,
BeantwoordenVerwijderenFijn dat alles goed gaat en dat jullie misschien maandag al kunnen beginnen met de bouw van de school. We kijken uit naar de foto's want we zijn wel benieuwd naar jullie dansmoves :P
Groetjes uit het koude Nederland,
Fabian
Hoi allemaal,
BeantwoordenVerwijderenSuper om jullie verhaal te lezen. Van cultuurschok tot stenen sjouwen. Zoveel indrukken en ervaringen dat geen dag hetzelfde zal zijn. Nou misschien het eten?
Kijk uit naar jullie foto"s.
Groetjes uit het regenachtige Nederland,
Piet en Mariet.
Nice, nice, nice,
BeantwoordenVerwijderenyou made me think of old Poland, where we had always fresh bread baked around the corner-enjoy!
Take care and give me some photos!
Cheers,
Andre